Blog

Reizen rond de wereld.

Ik heb veel geluk in het leven. Ik ben geboren in een liefhebbend gezin, ouders die nog samen zijn, grootouders die me graag zien. We hebben het altijd goed gehad. Mijn ouders hebben dus besloten om ons te laten zien hoe de wereld eruit ziet voor mensen, die het veel minder goed hebben. Ze namen ons mee naar Afrika en Azië en nog veel meer exotische plaatsen.  Daar heb ik dingen gezien die mijn hele realiteit hebben veranderd.

 

Maleisië was onze eerst bestemming buiten Europa. Ik was 11 jaar en heel onwetend. Ik ging ervanuit dat iedereen op de wereld hetzelfde leefde als in België. Deze reis heeft me het tegendeel bewezen.

Mijn eerste kennismaking met een andere cultuur. Het begon allemaal met het aankomen in Kuala Lumpur na een lange vlucht. We kwamen aan in een luxueus hotel en maakte ons klaar om de stad te gaan verkennen. Na kort wandelen kwamen we aan een kruispunt, langs de ene kant de Chinese wijk en de andere kant de hippe winkelstraat. Drie keer raden welke kant we namen… De Chinese wijk. Om even te illustreren: deze wijk is helemaal anders dan degene in Antwerpen. Hier zaten dieren, specifiek kikkers, in kooien. Klaar om uitgekozen te worden als avondeten. Kleine, onschuldige Lisa was hier heel hard van aangedaan.

Gelukkig was de shock na een nachtje slapen wel over. Nu we de stad verkend hadden, trokken we het binnenland in. Daar kwam ik in contact met de Orang Asli of oorspronkelijke mensen. We mochten hun dorp verkennen en ze namen ons mee de jungle in.

In het dorp van de Orang Asli

Een van de meest levendige herinneringen die ik heb aan deze dag is de behulpzaamheid van een bewoner. Ik was gevallen en had mijn been aan een steen opengesneden. Een bewoner kwam op mij af en verzorgde de wonde op traditionele manier en pakte het daarna in in een bananenblad. Ik heb nog steeds een klein lidteken op mijn been en elke keer als ik er naar kijk zie ik de vriendelijkheid van de mensen uit dat kleine dorp zonder electriciteit.

 

 

 

De volgende grote reis die we maakten was naar Afrika…

 

Ik en mijn familie aan de Victoria Falls

Namibië, ik was al ouder, wijzer en me meer bewust van de wereld. De reis begon rustig, we kampeerden en zagen allerlei wilde dieren. Pas na een aantal dagen begonnen we te merken hoe de mensen leefden. Je hoort zo vaak de verhalen van mensen die kilometers moeten stappen voor water. Maar het is toch anders om dit in het echt te zien. 14 jarige Lisa besloot dus meteen om hier iets aan te doen. Heel de vakantie lang werkte ik aan een plan om iedereen vers water te bezorgen. Ik besprak mijn plan met rangers en iedereen anders die het wou horen. Ik besefte daar wat een geluk ik had om in België geboren te zijn als kind van twee

hoogopgeleide ouders.

 

Maar pas in Indonesië kwam het besef dat anders niet perse slechter is. Tot dan toe ging ik er altijd van uit dat mensen hulp nodig hadden. Maar na een aantal bezoeken aan lokale dorpen en het meemaken van bepaalde rituelen besefte ik dat anders gewoon anders is.

De mensen waren gelukkig met hun rituelen en traditionele manieren. Internet en elektriciteit zijn niet noodzakelijk voor een goed leven. Geluk komt uit de band met anderen.

 

Ik weet dat ik uit een positie van privilege ben geboren en ben daarom nog steeds gemotiveerd om mensen te helpen die het minder goed hebben als ik. Maar ik heb geleerd over al deze exotische reizen dat het antwoord niet ligt in alles veranderen. Het ligt in stappen vooruit zetten; stappen naar proper water en medische zorg, stappen naar educatie voor iedereen. Stappen naar een toekomst die volledig aan de mensen behoort.

You may also like...